Pożegnanie - Profesor Czesław Domański (1943-2026)
Z wielkim smutkiem zawiadamiamy, że 6 lipca 2026 r. w wieku 83 lat zmarł
Profesor dr hab.
Czesław Domański
Wybitny matematyk i statystyk
Członek Wydziału II Łódzkiego Towarzystwa Naukowego
Założyciel i wieloletni Kierownik Katedry Metod Statystycznych
na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego
Prorektor ds. Ekonomicznych i Promocji (1993-1996)
Dziekan Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego (1990-1993)
Prodziekan Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego (1987-1990)
Dyrektor Instytutu Ekonometrii i Statystyki (1997-2008)
Dyrektor Instytutu Statystyki i Demografii (2009-2013)
Prezes Polskiego Towarzystwa Statystycznego (1994-2005, 2010-2019)
Wiceprzewodniczący Komitetu Statystyki i Ekonometrii PAN (2008-2012
Uroczystości pogrzebowe odbędą się
10 lipca 2026 r. (piątek) o godz. 13.00 w kościele w Kalonce.
Po nabożeństwie nastąpi odprowadzenie Zmarłego
na Cmentarz Parafialny w Kalonce,
ul. Główna 23, 92-701 Kalonka.
Wyrazy głębokiego współczucia Rodzinie i Bliskim Pana Profesora składają
Prezes, Zarząd i społeczność Łódzkiego Towarzystwa Naukowego
Czesław Kazimierz Domański
ur. 11 kwietnia 1943 r. w Dąbrówce
syn Władysława i Reginy z domu Skwarna
matematyk, statystyk, profesor nauk ekonomicznych.
Czesław Kazimierz Domański ukończył w 1968 r. studia magisterskie na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Łódzkiego. Pracę magisterską przygotował pod kierunkiem docenta doktora habilitowanego J. Jaronia. W 1976 r. uzyskał stopień doktora na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego na podstawie rozprawy przygotowanej pod opieką profesora Z. Hellwiga. W 1986 r. otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk ekonomicznych w zakresie statystyki na tym samym wydziale. W 1991 r. uzyskał tytuł profesora nauk ekonomicznych.
Z Uniwersytetem Łódzkim był związany przez znaczną część swojej kariery zawodowej. Na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego pełnił liczne funkcje organizacyjne i naukowe. W latach 1976–1984 był zastępcą dyrektora Instytutu Ekonometrii i Statystyki. W 1987 r. został docentem. W latach 1987–1990 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego, a w latach 1987–1991 kierował Zakładem Metod Statystycznych w Instytucie Ekonometrii i Statystyki. W 1990 r. został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1990–1993 był dziekanem Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego. Od 1992 r. kierował Katedrą Metod Statystycznych. W latach 1997–2008 był dyrektorem Instytutu Ekonometrii i Statystyki, a w latach 2009–2013 dyrektorem Instytutu Statystyki i Demografii. W latach 1993–1996 pełnił funkcję prorektora Uniwersytetu Łódzkiego do spraw ekonomicznych i promocji.
W latach 1996–2011 kierował również Katedrą Zastosowań Matematyki w Salezjańskiej Wyższej Szkole Ekonomii i Zarządzania.
Jego zainteresowania badawcze obejmowały przede wszystkim zagadnienia metodologiczne statystyki, w tym teoretyczne podstawy testów nieparametrycznych, metody porównywania nieparametrycznych procedur wnioskowania statystycznego z procedurami parametrycznymi oraz statystykę małych obszarów. Uczestniczył także w licznych pracach aplikacyjnych, wspomagających rozwiązywanie problemów w różnych dziedzinach życia społecznego i gospodarczego, zwłaszcza na terenie Łodzi i regionu łódzkiego.
Do obszarów jego badań należały między innymi: budowa łódzkiej skali rozwoju dzieci i młodzieży, stan zdrowia i umieralność niemowląt, modele statystyczne spożycia wody przez mieszkańców Łodzi, rozwój polskiej myśli statystycznej i wkład statystyków łódzkich w jej kształtowanie, tradycje akademickie Łodzi, jakość kształcenia ekonomistów w kontekście oczekiwań łódzkich przedsiębiorców, a także budowa łódzkiej karty ryzyka operacyjnego w zabiegach kardiochirurgicznych.
Profesor Czesław Domański był autorem licznych recenzji dorobku naukowego. Przygotował 12 recenzji w postępowaniach o nadanie tytułu profesora, 70 recenzji habilitacyjnych, 20 recenzji doktorskich oraz 18 recenzji grantów.
Brał udział w wielu grantach, projektach i pracach badawczych. Wśród nich znalazły się między innymi: projekt COST Unemployment during economic transitions – determinants, socio-economic effects and labour market policies in Poland, Czechoslovakia and East Germany realizowany w latach 1991–1992; projekt „Kategoryzacja klientów w dużych systemach elektronicznej obsługi klientów” z 1993 r.; „Evolution summary report” z 1994 r.; projekt „Metodologia testów statystycznych. Analiza procedur testowych z punktu widzenia jakości decyzji” z 1997 r.; „Nieparametryczne procedury weryfikacji hipotez i klasyfikacji” realizowany w latach 1998–1999; „Metody statystyki małych obszarów” realizowany w latach 2000–2001; „Polska skala ryzyka operacyjnego leczenia choroby niedokrwiennej mięśnia sercowego” realizowany w latach 2002–2006 we współpracy z Uniwersytetem Medycznym; „Metody wnioskowania statystycznego oparte na porównaniach wielokrotnych i ich zastosowanie w naukach społeczno-ekonomicznych” z lat 2006–2007; „Analiza rozkładów płac i dochodów w przekroju terytorialnym w Polsce” z lat 2008–2009; „Zastosowanie metod statystycznych do oceny efektywności i klasyfikacji systemów emerytalnych” z lat 2008–2010 oraz projekt „Nieklasyczne metody oceny efektywności i ryzyka Otwartych Funduszy Emerytalnych” z 2011 r.
Współpracował z licznymi zagranicznymi ośrodkami naukowymi, między innymi z Uniwersytetem Karola w Pradze, Uniwersytetem Ekonomicznym w Pradze, Wyższą Szkołą w Bratysławie, Uniwersytetem w Mannheim, Uniwersytetem Lizbońskim oraz Uniwersytetem Pittsburskim w Stanach Zjednoczonych.
Od 1976 r. był członkiem Polskiego Towarzystwa Biometrycznego. W latach 1978–2000 należał do Bernoulli Society for Mathematical Statistics and Probability. W latach 1980–1986 był przewodniczącym Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Statystycznego, w latach 1986–1990 wiceprezesem Rady Głównej tego Towarzystwa, w latach 1990–1994 członkiem jego Prezydium, a w latach 1994–2005 oraz 2010–2018 prezesem Polskiego Towarzystwa Statystycznego. Od 1984 r. był członkiem International Statistical Institute, od 1994 do 2006 r. wiceprezesem Stowarzyszenia Absolwentów i Przyjaciół Uniwersytetu Łódzkiego, od 2000 r. członkiem American Statistical Association oraz członkiem The International Biometric Society.
Uczestniczył również w pracach redakcyjnych czasopism naukowych. Od 1987 r. był członkiem redakcji „Przeglądu Statystycznego”. Od 1994 r. należał do komitetów redakcyjnych czasopism „Random Operators and Stochastic Equations” oraz „Statistics in Transition”. Od 1997 r. współpracował z redakcjami „Wiadomości Statystycznych” oraz „Annales. Etyka w Życiu Gospodarczym”, a od 2012 r. z „Folia Oeconomica”.
Wypromował 27 doktorów. Prowadził zajęcia z zakresu metod probabilistycznych i statystyki, metod statystycznych, matematyki, analizy portfelowej, analizy technicznej, matematyki finansowej i ubezpieczeniowej, rachunku prawdopodobieństwa oraz statystyki matematycznej.
Do wybranych publikacji profesora Czesława Domańskiego należą: Statystyczne testy nieparametryczne (Warszawa 1979), Teoretyczne podstawy testów nieparametrycznych (Łódź 1986), Testy statystyczne (Warszawa 1990), Statystyczne systemy ekspertowe (Łódź 1998, współautor), Nieklasyczne metody statystyczne (Warszawa 2000), Metody statystyki małych obszarów (Łódź 2001, współautor), Statystyczne metody wnioskowania wielokrotnego (Łódź 2007, współautor), Rozkłady płac i dochodów w przekroju terytorialnym (Łódź 2009, współautor), Nieklasyczne metody oceny efektywności i ryzyka. Otwarte Fundusze Emerytalne (Warszawa 2011, współautor), Testy statystyczne w procesie podejmowania decyzji (Łódź 2014, współautor) oraz Rozwój statystyki łódzkiej (Łódź 2015, współautor). Jego dorobek naukowy obejmuje około 220 pozycji.
Za działalność naukową, organizacyjną i dydaktyczną był wielokrotnie odznaczany i nagradzany. W 1977 r. otrzymał Nagrodę Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki III stopnia za rozprawę doktorską Ekonometryczne zastosowania testów serii (Łódź 1976). W 1988 r. otrzymał Złotą Odznakę Uniwersytetu Łódzkiego, Medal Bernardusa Bolzano Uniwersytetu Karola w Pradze oraz Honorową Odznakę Miasta Łodzi. W 1989 r. został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W 1991 r. otrzymał Medal Uniwersytetu Łódzkiego „W Służbie Społeczeństwu i Nauce”, w 1993 r. Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz Medal 75-lecia Głównego Urzędu Statystycznego. W 1995 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2001 r. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
W latach 1995, 1999 i 2003 otrzymał Złotą Odznakę Honorową „Za Zasługi dla Statystyki Rzeczypospolitej Polskiej”. Był także laureatem Nagród Rektora Uniwersytetu Łódzkiego w latach 1999, 2000, 2002, 2006 i 2008. W 2005 r. otrzymał Nagrodę „Za Zasługi dla Miasta Łodzi”, a w 2008 r. Medal „Universitas Lodziensis Merentibus”. W 2012 r. został uhonorowany Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, przyznaną zespołowo za publikację Nieklasyczne metody oceny efektywności i ryzyka. Otwarte Fundusze Emerytalne oraz Nagrodą „Łódzkie Eureka” za tę samą publikację. Otrzymywał również nagrody ministerialne za publikacje: Nieparametryczne metody statystyczne (Warszawa 1978), Modele ekonometryczne. Symulacja i prognozy (1991, współautor), Teoretyczne podstawy testów nieparametrycznych (Łódź 1986) oraz Nieklasyczne metody statystyczne (2000, współautor).
Profesor Domański pełnił także liczne funkcje eksperckie i doradcze. W latach 2007–2010, 2011–2012 oraz 2013–2016 był członkiem Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów, Sekcji II Nauk Ekonomicznych. W latach 1990–1994 był członkiem Komisji Matematycznej Głównego Urzędu Statystycznego. Od 1987 r. należał do Komitetu Nauk Ekonomicznych oraz Komitetu Statystyki i Ekonometrii; w latach 2008–2012 był wiceprzewodniczącym tego Komitetu, a w latach 2003–2012 członkiem jego Prezydium. W latach 2000–2002 przewodniczył Zespołowi do spraw Statystyki Społecznej w Radzie Statystycznej przy Prezesie Rady Ministrów, której był członkiem w latach 1997–2010. Od 2005 r. był członkiem Komisji Metodologicznej przy Prezesie Głównego Urzędu Statystycznego, a w latach 1986–2004 członkiem Rady Naukowej Głównego Urzędu Statystycznego. W latach 2006–2007 należał do Rady Konsultacyjno-Doradczej przy Prezesie Rady Ministrów.
Jego zainteresowania pozanaukowe obejmowały fotografię, piłkę siatkową oraz historię statystyki.
Źródło: Słownik członków Łódzkiego Towarzystwa Naukowego 2010–2015.